از شناخته ترين مشكلات در سيستم توليد بخار در تجهيزات بعد از ديگ بخار مي باشد آشكار ترين نمونه خوردگي در تجهيزات بعد از ديگ بخار افزايش تعميراتي است كه از طريق تعمير و تعويض لوله ها و لوازم مربوطه در سيستم بخار و آب مقطر صورت مي گيرد . بخار نشت يافته به هوا در اثر خوردگي و سوراخ شدن لوله هاي بعد از ديگ بخار به ارامي اتفاق مي افتد هزينه ي واقعي كه مي بايستي جهت بهبود سازي اب و تهيه ي بخار پرداخت شده و به علت عدم كنترل خوردگي هدر داده مي شود از مباحث اقتصادي است كه مي بايستي مد نظر قرار گيرد .

كمترين اتفاق ولي احتمالا بيشترين اهميت از نظر نتيجه در خوردگي تجهيزات بعد از ديگ بخار توليد محصولات خوردگي نظير اكسيد آهن سه ظرفيتي است كه مي تواند سبب رسوباتي روي آب مقطر برگشتي به ديگ بخار باشد .

صدمات وارده به تجهيزات بعد از ديگ بخار از تغييرات گوناگوني است كه در مكانيزم خوردگي اتفاق خواهد افتاد . شناخته ترين اين علت ها در خوردگي تجهيزات بعد از ديگ بخار پائين بودن PH در اثردي اكسيد كربن و فعال شدن اكسيژن محلول در آب مقطر مي باشد روش هاي كنترل دو نوع از خوردگي اتفاق افتاده در قسمت هاي بعد از ديگ بخار كه در بالا اشاره گرديده در همين بخش توضيح داده خواهد شد .

خوردگي دي اكسيد كربن منحصرا مربوط به اب مقطر مي گردد تشكيل دي اكسيد كربن در اثر تجزيه كربنات و بي كربنات قليايي طبق روابط زير در ديگ بخار مي باشد .

فعل و انفعالات اولي معمولا تا 100 درصد به طور كامل صورت مي گيرد ولي در صد فعل و انفعال دومي به فشار ديگ بخار مي باشد . معمولا 80 درصد و يا بيشتر از فعل و انفعالات بخار با فشار بالا تر از 150 پوند از اينچ مربع صورت خواهد گرفت . در ديگ هاي بخار با فشار بين 50 الي 150 پوند بر اينچ مربع بين 30 الي 80 درصد از فعل و انفعالات و در ديگ هاي بخار با فشار 10 الي 50 پوند بر اينچ مربع فعل و انفعالات مربوطه بين 10 الي 30 درصد خواهد بود . فعل و انفعالات مذكور با ظرفيت ديگ بهار ارتباط داشته به نحوي كه با ظرفيت بالا تر از ديگ بخار شاهد تبديل كمتري خواهيم بود هر قسمت از ميليون بي كربنات قليائي ( محاسبه شده از كربنات كلسيم ) در آب تغذيه به ديگ بخار معمولا 0.79 قسمت در ميليون دي اكسيد كربن توليد مي نمايد .

منابع ديگر از اكسيد مذكور شامل دي اكسيد كربن آزاد در آب خام مي باشد (مخصوصا در اب هاي زير زميني ) استفاده از كربنات سديم در بهبود سازي ماده ي شيميايي نظير بعضي از فرآيند هاي آب مقطر (كربناته كردن آب مقطر در واحد هيدروژن ) و تجزيه نمودن بعضي از تركيبات آلي صورت مي گيرد .

به هر حال حل دي اكسيد كربن در آب مقطر خوردگي در بيشتر مقاطع را تسريع مي نمايد كاهش PH آب مقطر به علت تشكيل شدن اسيد كربنيك بهترين دليل خوردگي در PH پائين است ضمنا اسيد كربنيك موجب تشكيل بي كربنات آهن دوظرفيتي كه بسيار محلول بوده و تاثيري در غير فعال نمودن غير فلز نخواهد داشت مي گردد . 

در لحظه افت فشار و يا كاهش مقدار دي اكسيد كربن در بخار برگشت بي كربنات ها موجب تشكيل رسوبي از اكسيد هيدراته آهن خواهد گرديد . چنانچه هر دو عامل خورنده اكسيژن و دي اكسيد كربن تواما حضور داشته باشند خوردگي ناشي از آن ها به شدت افزايش مي يابد توقف خوردگي با خاتمه يافتن فعل و انفعالات با آزاد شدن دي اكسيد كربن مي باشد . 

جهت دست يابي به حداقل صدمه رسيده از طريق دي اكسيد كربن مواردي نظير اندازه , پيچيدگي عمر كاردهي سيستم مقدار بخار توليد شده منابع و مقدار آب مقطر برگشتي و مشخصات أب خام بايد شناسايي گردد .

با توجه به خوردگي به وسيله اكسيژن محلول قبلا بحث گرديده است ولي توجه خاص به علت توجه أن در تاسيسات بعد از ديگ بخار ضروري است اكسيژن مي تواند به علت تبخير آني آب تغذيه به ديگ بخار كه ممكن است استيم درام اتفاق افتد وارد تجيهزات بعد از ديگ بخار گردد . وارد شدن اكسيژن به دلايل آلوده شدن آب مقطر و يا اشباع آب با اكسيژن هم باشد .

مواد شيميايي نظير سولفيت سديم و يا هيدرازين جهت جلوگيري از تبخير اكسيژن به آب تغذيه  به ديگ بخار تزريق مي گردند جهت اطمينان از اين امر لازم است مواد شيميايي زايل كننده اكسيژن محلول مخصوصا سولفيت همراه با آب تغذيه به ديگ بخار قبل از رسيدن آن به ديگ بخار باشد چنانچه وارد اكسيژن به تجهيزات بعد از ديگ بخار به علت آلودگي صورت گيرد تنها روش جلوگيري از خوردگي تزريق نمونه ماده زايل كننده اكسيژن محلول به قسمت هاي بعد از ديگ بخار با محافظت فيزيكي از سطوح فلزي در برابر خورد گي اكسيژن مي باشد .