|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 23:8 توسط مسعود
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 23:3 توسط مسعود
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 23:33 توسط مسعود
|
|
||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 23:19 توسط مسعود
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در شنبه بیستم مرداد 1386ساعت 21:17 توسط مسعود
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
+
نوشته شده در جمعه نوزدهم مرداد 1386ساعت 22:14 توسط مسعود
|
|
||
|
|
|
|
|
كمپرسورها را برحسب نياز در اندازه هاي مختلفي مي سازند و با توجه به نحوة كاركرد به سه نوع پيستوني ، دوار و گريز از مركز تقسيم مي شوند . كار كمپرسورها ، ايجاد نيروي مكش لازم براي مكيدن گاز مبرّد از اواپراتور ، متراكم كردن گاز ، و سپس فرستادن آن به كندانسور است ، كه در آن گاز به مايع تبديل مي شود . مكندگي كمپرسور ، گاز را از سمت راست فشار ضعيف به سمت فشار قوي منتقل مي كند ، و حجم گازي كه بايد متراكم شود بستگي به ميزان جابه جايي پيستون كمپرسور دارد . كمپرسورها را برحسب نياز در اندازه هاي مختلفي مي سازند و با توجه به نحوة كاركرد به سه نوع پيستوني ، دوار و گريز از مركز تقسيم مي شوند . كار كمپرسورها ، ايجاد نيروي مكش لازم براي مكيدن گاز مبرّد از اواپراتور ، متراكم كردن گاز ، و سپس فرستادن آن به كندانسور است ، كه در آن گاز به مايع تبديل مي شود . مكندگي كمپرسور ، گاز را از سمت راست فشار ضعيف به سمت فشار قوي منتقل مي كند ، و حجم گازي كه بايد متراكم شود بستگي به ميزان جابه جايي پيستون كمپرسور دارد . وظيفة كمپرسور در سيستم تبريد تراكمي اين است كه با ايجاد اختلاف فشار لازم ، جريان مبرّد را از يك قسمت سيستم به قسمت ديگر برقرار كند . در اثر وجود همين اختلاف فشار بين سمت فشار قوي و سمت فشار ضعيف است كه مايع مبرّد از ميان شير انبساط به اواپراتور رانده مي شود . براي اينكه بخار كم فشار ، اواپراتور را ترك كند و راهي واحد تقطير شود بايد فشاري بيشتر از فشار موجود در قسمت مكش واحد تقطير داشته باشد . كمپرسورهايي كه در تهويه مطبوع به كار مي روند برحسب ساختمان و طرزكار به انواع زير تقسيم مي شوند : ۱- تک سیلندر ۲- چند سیلندر كمپرسورهايي كه در تهويه مطبوع به كار مي روند برحسب روش تراكم به انواع زير تقسيم مي شوند : ۱ - پيستوني ۲- دوار ۳- گريز از مركز
كمپرسورهاي پيستوني:
طراحي سيلندر در كمپرسورهاي پيستوني از نظر تعداد و نحوة آرايش سيلندرها و دوطرفه يا يك طرفه بودن آنها (پيستون دوسره يا يك سره) متفاوت است . كمپرسورهاي پيستوني را با يك سيلندر تا 16 سيلندر مي سازند و نحوة آرايش سيلندر در آنها برحسب نياز به صورتهاي جناغي ، جفت جناغي و شعاعي يا ستاره اي است
كمپرسورهاي دوار :
از آنجا كه در كمپرسورهاي دوّار نوع بسته يا هرمتيك ، كيفيت گرداندن كمپرسور به دليل يكجا بدن موتور و كمپرسور بهتر است ، امروزه آنها را ، به ويژه در ظرفيتهاي كمتر از يك تُن ، به تعداد زياد توليد مي كنند . كمپرسور بسته ، كمپرسوري است كه در آن موتور و كمپرسور هر دو درون يك محفظةتحت فشار جا گرفته اند ، و محور موتور و ميل لنگ كمپرسور يكپارچه است . موتور به طور دائم با مبرّد تماس دارد . عملكرد كمپرسور دوّار مشابه با كمپرسور پيستوني است ؛ به اين ترتيب كه با متراكم ساختن گاز مبرّد اختلاف فشار لازم براي به گردش درآوردن مبرّد در سيستم را فراهم مي كند . البته نحوة تراكم گاز در كمپرسور دوّار ، اندكي متفاوت است . در اين كمپرسور عمل تراكم در اثر حركت دوراني روتور نسبت به اتاقك تراكم يا سيلندر انجام مي گيرد . كمپرسورهاي دوّار از نظر ساختمان به دو نوع تيغه ثابت و تيغه گردان تقسيم مي شوند . قطعات متحرك كمپرسور دوّار تيغه ثابت عبارت اند از : رينگ ، بادامك و تيغة كشويي و...
كمپرسورهاي گريز از مركز:
كمپرسورهاي گريز از مركز ذاتاً ماشينهاي پُر دور هستند و بهترين گردانندة آنها توربين بخار است . از آنجا كه آنها را براي دورهاي همسنگ دور بالاي توربين طراحي مي كنند ، مي توان آنها را مستقيماً كوپله كرد . جايي كه بخار پُرفشار باشد ، توبين به منزلة شيرفشار شكن عمل مي كن و بخار كم فشار خروجي از توربين مي تواند براي گرمايش يا مقاصد ديگر به كار رود . ولي در بسياري از كاربردها ، خصوصاً در ظرفيتهاي پايين ، كمپرسورها را موتورهاي برقي مي گردانند كه به جعبه دنده هاي افزاينده مجهزند . كمپرسورهاي گريز از مركز از مبرّدهاي كم فشار استفاده مي كنند و معمولاً اواپراتور و كندانسور آنها هر دو با فشار كمتر از جوّ كار مي كنند . عمل تراكم گاز در كمپرسور گريز از مركز با نيروي گريز از مركز انجام مي گيرد . از اين رو اين كمپرسورها براي تراكم مقادير زياد گاز مبرّد و اختلاف فشارهاي كم ايدئال هستند . همچنين سيستمهاي تبريد كم دما و به خصوص آنهايي كه از هيدروكربنهاي نفتي يا هالوژنه به عنوان مبرّد استفاده مي كنند ، سازگاري بيشتري با اين كمپرسورهاي دارند . در تأسيسات كمپرسور گريز از مركز ، اگر توربين بخار در دسترس باشد از نظر اقتصادي ترجيح دارد ، زيرا تجهيزات و نيروي كار لازم براي چنين تأسيساتي در مقايسه با آنچه براي كمپرسور گردنده با توربين گازي مشابه لازم است ، نسبتاً كوچكتر و كمتر است . دليل آن عمدتاً جمع و جوري و سبكي دستگاهها نسبت به قدرت مصرفي است . به علاوه كمپرسور گريز از مركز فقط بخش كوچكي از فضاي لازم براي تجهيزات تبريد را اشغال مي كند . واحدهاي تبريد نوع گريز از مركز در ظرفيتهاي 100 تا 2500 تُن و براي كار موتور برقي ، توربين بخار و يا موتور درونسوز توليد مي شوند . |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 10:47 توسط مسعود
|
|
||
|
|
|
|
|
شماره گذاري مبردها:
براي تميز دادن دو مبرد به عنوان يک راه حل استاندارد آن ها را شماره گذاري گرده اند، طوري که به هر مبرد شماره اي خاص تعلق مي گيرد . در زير توضيحي در مورد مفهوم شماره مبردها آورده شده است. چنانچه شماره مبرد زير 300 باشد شماره مبرد را با 90 جمع مي کنيم، رقم يکان عدد به دست آمده تعداد فلوئور ، رقم دهگان آن تعداد هيدروژن و رقم صدگان آن تعداد کربن را مشخص مي کند. از آن جايي که فرمول کالي اين مبردها به صورت CnHmFkCp و m+k+p برابر 2n+2 مي باشد، با داشتن k , n , m از روش فوق p ، تعداد اتم کلر، مشخص مي شود . مثلا مبرد 12-R را در نظر بگيريد . از جمع عدد 12 با 90 عدد 102 حاصل مي شود که تشکيل شده است و هيدروژن ندارد . براي اين مثال K=2 , M=0 , N=1 مي باشد و لذا تعداد ا تم کلر برابر P=2 مي باشد يعني R=12 داراي فرمول شيميايي CF2C12 مي باشد . مبردهاي شماره 500 به بالا مخلوطي از دو يا چند مبرد با عدد 700 به وجود مي آيد . مثلا دي اکسيد کربن را با 744 نمايش مي دهند . طبقه بندي مواد سرمازا: اين مواد بوسيله دو سازمان ملي آمريکايي به نام هاي The National Refrigeration Safety Code The National Board Of Fire Underwriters طبقه بندي شده اند . سازمان اول تمام مايعات سرمازا را به سه گروه به شرح زير تقسيم بندي مي کند: گروه 1- بي خطرترين مواد که شامل R-500, R-14, R-13B1, R-502, R-774 . R-22, 3R-30 , 1R-12, R-14, R-21 , R-11 , R-1 مي باشد. گروه 2 – مواد سمي و تا حدودي قابل اشتعال که شامل R-764, R-717, R-40, R-611, R1130, R-160 مي باشد. گروه 3 – مواد قابل اشتعال که شامل R-50, R-600, R-601, R-290, R-170, R-1150 مي باشد. موسسه N.B.F.U نيز مواد سرمازا را به نسبت درجه سمي بودن آنها طبقه بندي کرده است . در اين تقسيم بندي شش درجه سمي بودن در نظر گرفته شده که اولين آنها سمي ترين و ششمين آنها بي خطر ترين اين گروه است . مواد سرمازاي گروه اول: R-11 تري کلرومنوفلور متان CCL3F R-12 دي کلرودي فلورومتان R-13 (R-13B1, R-14) R-21 دي کلرومنوفلورومتان CHCL2F R-22 کلرو دي فلورومتان R-30 متيلين کلرايد (کلرومتيلين ( CH2CL2 R-113 تري کلروتري فلورو اتان CCL2FCCLF3 R-114 دي کلرو تترافلورومتان C2CL2F4 R-774 , R-504 , R-503 , R-502 , R-500 , R-152 يا دي اکسيد کربن CO2 منحني تغييرات فشار و حرارت پنج نوع ماده سرمازاي متداول گروه اول در شکل نشان داده شده است مواد اين گروه را به مقادير زياد در هر دستگاهي مي توان به کار برد. استفاده مقاديري تا 20 پوند از اين گروه مواد سرمازا در آشپزخانه هاي بيمارستان و 50 پوند در دستگاههاي عمومي و مصارف خانگي به شرط اعمال احتياط هاي لازم و 20 پوند در دستگاههاي تهويه مطبوع خانگي از طرف کد استاندارد ايمني آمريکا اندازه مجاز شناخته شده است . گروه دوم مواد سرمازا: مواد سرمازاي گروه دوم سمي هستند . براي تنفس مضر بوده و تا حدي قابل اشتعال هستند . اين مواد عبارتند از : 717-R يا آمونياک 1130-R يا دي کلرواتيلر 160-R يا کلروتيل 40-R يا کلرورمتيل 611-R يا متيل فورمات گروه سوم مواد سرمازا: موادي مه ميل آتش گيري زياد و تشکيل مخلوط آتش زا با هر نسبتي از هوا را دارند، جزو گروه سوم طبقه بندي شده اند . استفاده رضايت بخش از اين مواد با طراحي صحيح و نصب دقيق دستگاه امکان پذير است . بعضي از مواد گروه سوم عبارتند از : 600- R بوتان C4H10 170-R اتان C2H6 290-R پروپان C3H3 چون اين گروه مواد سرمازا ديگر متداول نيستند به شرح جزئيات و خصوصيات آنها نمي پردازيم |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 21:35 توسط مسعود
|
|
||
|
|
|
|
|
امروز می خوام یک عکس جالب بهتون نشون بدم چیزی نیست جز هواسازی که به جای کانال لوله خرطومی داره
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 18:18 توسط مسعود
|
|
||
|
|
|
|
|
دستگاه تهويه مركزي (هواساز) از بخشهاي اصلي فيلتر ، فن ، كويل هاي گرمايي و سرمايي ، رطوبت زن و تجهيزات كنترلي تشكيل مي شود . كويل هاي گرمايي معمولا با آب داغ ، بخار و برق عمل مي كنند . كويلهاي سرمايي با آب مبرد (chilled water) و يا مستقيما با يك ماده مبرد كار مي كنند . در حالت دوم كويل دستگاه هواساز اواپراتور يك سيستم تبريد مي باشد . با تنظيم هاي مختلف بخش هاي گرمايي ، سرمايي ، رطوبت زن و غيره در مجموعه دستگاه هواساز مي توان سيستم هاي مختلف تهويه مطبوع را براي پروژه هاي با شرايط متفاوت طراحي نمود . دستگاه هواساز معمولا با دو كانال ؛ رفت و برگشت هوا به داخل ساختمان و به وسيله يك كانال به هواي تازه خارج ارتباط دارد . دستگاه هواساز با تنظيم دما و رطوبت و همچنين تامين هواي تازه و فيلتر كردن آن عمل تهويه مطبوع تابستاني و زمستاني را انجام مي دهد . هواي برگشتي از اتاقها با هواي تازه در محفظه اختلاط دستگاه مخلوط شده و سپس از كويل هاي سرمايي يا گرمايي و رطوبت زن (معمولا در زمستان) عبور مي كند . سرعت عبور هوا از كويل حدد 500 فوت بر دقيقه است . فرآيند رطوبت زني به وسيله پاشش آب از افشانك ها يا شبكه بخار و فرآيند رطوبت گيري توسط كويل سرد انجام مي شود . كنترل دما به دو صورت مي تواند انجام شود : روش اول با استفاده از شير سه راه برقي يا موتوري كه روي لوله رفت و برگشت كويل نصب شده و به وسيله ترموستاتي كه در كانال برگشت هوا به هواساز نصب مي شود ، عمل قطع و وصل و يا كم و زياد كردن جريان آب انجام مي گيرد . در روش دوم به وسيله ترموستات نصب شده در اتاق يا راهرو يا مكان مناسب ديگر (مانند حالت فن كويل) به فن دستگاه هواساز فرمان خاموش و روشن داده مي شود . سيستم كنترل لازم است به گونه اي طراحي شود كه ابتدا مجموعه ترموستات كانالي و شير سه راهي عمل نمايد و سپس در مرحله بعد در صورت لزوم ترموستات اتاقي به بادزن دستگاه دستور دهد . دستگاههاي هواساز كه از ورق گالوانيزه ساخته مي شوند ، با توجه به شرايط مكاني و موقعيت نصب ممكن است قائم و يا افقي ساخته شوند . دستگاه هواساز به صورت يك منطقه اي و يا چند منطقه اي طراحي و ساخته مي شوند . در نوع يك منطقه اي تمام بخش هاي ساختمان كه تحت پوشش آن است با شرايط يكنواخت دما و رطوبت هوادهي مي شود و در نوع چند منطقه اي به كمك دمپرهاي مخصوص امكان هوادهي با دما و رطوبت هاي مختلف به مناطق متفاوت وجود دارد . دستگاه هواساز با هواي يگانه بخشهاي مختلف عبارتند از : (1) كويل پيش گرم كن ، (2) واحد رطوبت زن ، (3) كويل سرمايي و رطوبت گير ، (4) كويل گرمايي ، (5) فن (بادزن) ، (6) كويل حرارتي كمكي (در صورت لزوم) ، (7) كويل برودتي كمكي (در صورت لزوم) ، (SS,S) : شرايط هواي رفت ، (o) شرايط هواي خارج ، (R ) شرايط هواي برگشت (شرايط هواي داخل ساختمان) ، (RR) مسير باي پاس ، (D) تخليه . در سيستم هواي يگانه ، هواي داخل ساختمان به وسيله كانال برگشت به دستگاه هدايت مي شود . مقداري از اين هوا تخلي و به همان ميزان هواي تازه وارد دستگاه شده و با هواي برگشت مخلوط مي شود . در زمستان براي جلوگيري از يخ زدگي دستگاه ، هواي تازه پيش از مخلوط شدن با هواي برگشتي مي تواند به وسيله كويل پيش گرم كن گرم شود . در فصل زمستان واحد رطوبت زن ، كويل گرمايي ، فن و احتمالا كويل گرمايي كمكي (شماره 6) كار مي كنند . در تابستان ، كويل سرمايي و رطوبت گير ، فن و احتمالا كويل سرمايي كمكي (شماره 7) فعال مي باشند . ممكن است در فصل تابستان كويل گرمايي نيز فعال باشد . زيرا كويل سرمايي در شرايط بار جزئي ساختمان (شرايطي كه بار برودتي ساختمان بيشينه نباشد) در بعضي مواقع هوا را بيش از حد مورد نياز سرد نموده و بنابراين نياز به گرمايش مجدد هوا باشد . دستگاه هواساز با هواي دوگانه در بعضي ساختمان ها ممكن است شرايط هواي مورد نياز بخش هاي مختلف با هم متفاوت باشد . به عنوان مثال ، بخشي از ساختمان به حرارت و رطوبت و قسمت ديگر به برودت و خشكي هوا نياز داشته باشد . در اين حالت تنها راه حل استفاده از سيستم تهويه مطبوع با هواي دوگانه است . همچنين ، در مواردي كه نياز به كنترل دقيق شرايط هواي رفت باشد بايد از اين سيستم استفاده كرد . در شكل يك دستگاه هواساز دو منطقه اي نشان داده شده است . همچنين بخش M نشان دهنده محفظه مخلوط كننده و دمپرهاي C براي كنترل مقدار جريان هوا استفاده مي شود. در سيستم هواي دوگانه ، همانطور كه در شكل نشان داده شده ، دستگاه هواساز از دو قسمت تشكيل مي شود . در يك قسمت رطوبت گيري و سرمايش و در قسمت ديگر رطوبت زني و گرمايش هوا انجام مي گيرد . دو كانال هواي رفت دستگاه هواساز را به ساختمان متصل مي كند . در يك كانال هواي گرم و مرطوب و در كانال ديگر هواي سرد و خشك جريان دارد . براي هر اتاق يا بخش ساختمان از اين دو كانال انشعاب گرفته مي شود و قبل از اتاق يا بخش خاص ، هواي دو انشعاب به نسبت مناسب كه به وسيله دمپر و دريچه كنترل ميزان هوا تنظيم مي شود ، مخلوط شده وارد اتاق مي شوند . بدين ترتيب ، هواي رفت به داخل اتاقها مي تواند براي هر شرايطي كه لازم باشد ، تنظيم شود . در صورتي كه يك اتاق فقط به هواي سرد و يا فقط به هواي گرم نياز داشته باشد ، انشعاب مربوط به هواي ديگر مسدود مي گردد . سيستم هواي اوليه در اين سيستم هواي تازه مورد نياز ساختمان ابتدا به وسيله يك دستگاه هواساز از نظر شرايط به حالت مطلوبي رسيده و سپس توسط شبكه كانال كشي به دستگاه هاي گرمايي و سرمايي به ويژه فن كويل هاي سقفي نصب شده در اتاق ها و قسمت هاي مختلف ساختمان ارسال مي شود . علاوه بر سيستم هاي ذكر شده در بالا ، سيستم هاي متعدد ديگري نيز مي تواند به كار برده شود . همچنين با تركيب هاي مختلف اجزاء يك سيستم مي توان سيستم دلخواه جديد را طراحي كرد .
فرآيندهاي داخل دستگاه هواساز فرآيندهاي داخل دستگاه هواساز عبارتند از : الف) گرم كردن هوا : اين فرآيند به وسيله كويل گرمايي آب داغ يا بخار انجام مي شود . با توجه به اينكه در اين فرآيند مقدار رطوبت موجود در هوا تغيير نمي كند ، در روي منحني رطوبي فرآيند با يك خط افقي (W ثابت) نشان داده مي شود كه در طول آن رطوبت نسبي كاهش و حرارت محسوس افزايش پيدا مي كنند .(بهمين دليل گفته مي شود بخاري يا شوفاژ هوا را خشك مي كند.) ب ) سرد كردن هوا : توسط كويل سرمايي كه از داخل آن آب مبرد (تهيه شده در چيلر) يا آب نمك (آب مبرد باضافه نمك هايي مانند كلرور سديم يا كلروركلسيم كه نقطه انجماد آب را تا حدود 10- درجه فارنهايت پايين مي برند) و يا ماده مبرد (كه در اين صورت كويل سرمايي دستگاه هواساز ، اواپراتور يك چرخه تبريد است) ، عبور مي كند . در روي منحني رطوبي اين فرآيند با يك خط افقي كه به سمت چپ حركت مي كند ، نشان داده مي شود . چنانچه فرآيند سردكردن ادامه پيدا كند ، در روي منحني رطوبي به محور اشباع مي رسد و چون سرمايش بيشتر موجب تقطير آب مي شود ، در روي محور اشباع پايين مي آيد . ج) رطوبت زدن : اين فرآيند به وسيله پاشش آب يا بخار به داخل جريان هوا انجام مي شود . در فرآيند پاشش آب حرارت محسوس كاهش و رطوبت نسبي افزايش پيدا مي كند . د) خشك كردن : اين فرلآيند عكس فرآيند رطوبت زني است و مي تواند به وسيله كويل سرمايي كه دماي سطح آن پايين تر از دماي نقطه شبنم هواي عبوري مي باشد ، صورت مي گيرد يا اينكه هوا از روي املاح جاذب رطوبت مانند سيليكات ها عبور داده شود . در تهويه مطبوع معمولا رطوبت گيري هوا به وسيله كويل سرمايي انجام مي شود . در اين فرآيند رطوبت نسبي هوا كاهش پيدا مي كند. تذكر : فرآيند فوق را مي توان با پاشش آب سرد به داخل جريان هوا انجام داد . به عنوان مثال اگر دماي آب اسپري از نقطه شبنم هواي عبوري كمتر باشد عمل رطوبت گيري و عمل سرمايش با هم انجام مي شود . |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 18:49 توسط مسعود
|
|
||