توازن بازده ( کارآیی ) پمپ ها با NPSH

جهت انتخاب یک پمپ بایستی پارامترهای زیادی از جمله دبی , هد , نوع سیال و بازده پمپ را در نظر گرفت الیور برینگشاو (Oliver Brigginshaw ) مدیر عامل شرکت Amarinth یکی از شرکت های متخصص طراحی و ساخت پمپ توضیح می دهد که با در نظر گرفتن NPSH مناسب برای پمپ چگونه می توان هزینه پمپ را کاهش داد

با توجه به اینکه فشار پایین تر از فشار بخار سیال در مکش پمپ می تواند باعث آسیب رسیدن به پمپ به دلیل ایجاد کاویتاسیون گردد پس اهمیت NPSH بسیار مهم می باشد در بیان ساده تر در پدیده کاویتاسیون در مکش پمپ حباب هایی ایجاد می گردد که برخورد این حباب ها به پروانه و ترکیدن آنها باعث آسیب رسیدن به پمپ و ایجاد سرو صدای نامناسب می گردد

 

ارتباط بین NPSHa و NPSHr

برای جلوگیری از این مشکل بایستی NPSH پمپ به درستی انتخاب گردد لذا نیاز است با متخصصان این امر مشورت و اطمینان از آن حاصل گردد در شکل نشان داده شده ارتباط بین NPSHa و NPSHr نشان داده شده است

NPSHa در اصل محاسبات مربوط به سر مکش استاتیک , تلفات اصطکاک , فشار اتمسفر و فشار بخار مایع است . در یک فرآیند صنعتی مخلوطی از مواد شیمیایی ممکن است به دلیل اینکه در جداول ترمودینامیکی فشار بخار آن موجود نیت نیاز به انجام تست های تجربی داشته باشد ضتی ممکن است در طول فرآیند تغییرات هد صورت پذیرد پس تعدادی از پارامترها بایستی بصورت آزمایشگاههی تعیین گردد .

سازندگان پمپ ها همیشه NPSHa را ارائه می دهند همچنین همیشه NPSHa < NPSHr می باشد ( حدود 0.5 متر کمتر ). بطور کلی سازندگان پمپ طراحی پمپ های خود را بر مبنای حداکثر بهره وری پمپ ارائه  می دهند . کارآیی یک پمپ بستگی به سرعت سیال در پمپ دارد و این پارامتر بر مبنای NPSHa پمپ توسط سازندگان ارائه می گردد .

کارآیی پمپ پارامتر مهمی است اما تنها پارامتر مهم پمپ نمی باشد و دستیابی به هد استاتیک یک پمپ در راندمان مطلوب خود ممکن و یا غیر ممکن می سازد

 

پروانه آسیب دیده بواسطه کاویتاسیون

تکنیک های مدل سازی کامپیوتری به این این امکان را می دهد تا وضعیت دینامیکی سیال را بررسی نماییم با این حال بسیری از سازندگان پمپ ها در سراسر جهان از این نرم افزارها برای طراحی پمپ ها استفاده می نمایند

 

کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است

 

دستگاههاي سرد كننده به علتهاي زياد ممكن است دچار نشتي گردند. اين نشتي بيشتر از نقاط اتصال و جوش بروز كرده و باعث كاهش مبرد و روغن در سيستم ميگردد كه در نهايت كمي سرما و بد كار كردن كمپرسور را به دنبال دارد. به همين جهت لازم است هر چند وقت يك سيستم سرد كننده را مورد بازرسي و بازديد قرار دهيد پيش از آنكه به مرحله بحراني برسد. منجر به تعميرات كلي و پر هزينه گردد. در زير به روشهاي كشف يك نشت پرداخته مي شود.

دتكتور هالیدی :
براي پيدا كردن نشت مواد سرمازايي مانند R22, R12  مي توان از يك مشعل هالايد كه يك لوله دراز دارد استفاده نمود. مشعل را روشن و سر آزاد لوله مكنده را به پيرامون اتصالات نزديك كنيد. اگر از اين نقاط بخار مبرد نشت كند از لوله مكنده خود را به شعله مي رساند و رنگ آن را به سبز روشن و براق بر مي گرداند. مشعل هالايد را بايد در خارج ساختمان و يا در اتاقي كه به هيچ صورتي احتمال وجود بخار ماده سرمازا در آن نيست پر نمود و هوا در آن پمپ كرد ( مانند چراغ زنبوري ) زيرا اگر مقداري بخار ماده سرما زا همراه الكل و يا هوا وارد منبع مشعل شود شعله ي آن هميشه سبز خواهد بود و ديگر نمي توان از آن به عنوان نشت ياب استفاده كرد. الكل مصرفي در اين مشعل بايد خيلي تميز باشد زيرا مجراي خروج (سوزن) آن بسيار تنگ و باريك است. قبل از روشن كردن مشعل بايد محل شعله گرم و سر لوله مكنده با انگشت مسدود شود تا وقتي كه شعله به رنگ طبيعي درآيد. مشعلهاي نشت ياب گازسوز - استيلني و پروپان سوز هم يافت مي شود

دتكتور خميري :

روش ديگر كشف نشت ماليدن يك مايع غليظ و چسبنده خميري شكل مانند كف صابون به لوله ها و اتصالات مشكوك به نشت است. اين ماده با وجود چسبندگي زياد بازهم حالت مايع دارد و براحتي در اطراف محل مورد نظر جريان مي يابد و آن را در بر ميگيرد. در صورت وجود ترك يا سوراخ در محل بخار متصاعد شده سبب باد كردن ماده واسطه و ايجاد حباب در محل نشت مي شود.

دتكتور شيميايي : 
معرف نسلر نوع محلول شيميايي براي تشخيص آمونياك در آب است كه با اضافه شدنش به آب در حال حركت سيستمهاي آمونياكي موجب تغيير رنگ ( قهوه اي ) آب مي شود.

دتكتور سولفوري :

نصب اشتباه پنل داخلی اسپلیت :

نصب صحیح پنل داخلی اسپلیت :

منبع :  http://www.reliancedigital.in/solutionbox/airconditioners-guide/quality-installation.html

-------------------------------------------------------------------------------------------

Tape used to fix pipes   Poor duct work   Damaged unit   Cheap and lazy drain solution	Dangerous mounting   Dangerous mounting   Uncovered pipe and electrical work   Unfinished duct work

Unlawfull installation

منبع : 

http://www.splitsystemairconditioners.com.au/pitfalls.html

کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است

جايگاه سيستم گرمايش كفي در جهان

 امروزه با پيشرفت تكنولوژي و بررسي و شناخت اصول تابش كه در قرون گذشته بدان توجه زيادي نمي شد، سيستم هاي حرارتي نويني همانند پنل هاي گرمايشي و بخاري هاي مادون قرمز معرفي و به بازار عرضه شده اند. در كشور ما نيز امكان استفاده از اين روشهاي گرمايشي وجود دارد و با استفاده از اين سيستم ها مي توان به صرفه جويي قابل توجهي در مصرف انرژي دست يافت.

اين سيستم ها مزاياي متعددي نسبت به سيستم هاي گرمايشي جابجايي دارند و منجر به صرفه جويي انرژي قابل توجهي در مقايسه با سيستم هاي رايج فعلي مي شوند.

به طور كلي در ساختمان هاي موجود كه داراي سيستم هاي گرمايشي جابجايي هستند، روشهاي ارايه شده در بخش هاي گذشته جهت بهينه سازي سيستم هاي رايج موجود پيشنهاد مي شود. براي واحدهاي ساختماني جديد بي شك انتخاب سيستم گرمايشي تابشي كه تعريف آن ذكر شد، بهترين گزينه مي باشد. بايد اشاره كرد كه حتي تعويض سيستم هاي رايج با سيستم هاي تابشي در ساختمانهاي موجود نيز منجر به صرفه جويي هاي قابل توجه در مصرف انرژي خواهد شد و از نظر اقتصادي كاملاً به صرفه مي باشد. در ادامه دو تكنولوژي نوين تابشي كه در ايران نيزامكان استفاده از آنها فراهم شده است، معرفي مي گردد. در انتخاب اين دو نوع دو تكنولوژي نوين هدف اصلي مكان بكارگيري گرمايشي تابشي در ساختمان هاي موجود مطابق با تكنولوژي موجود در ايران بوده است. اين دو تكنولوژي نوين شامل گرمايش كفي با كاربرد بيشتر براي ساختمان هاي غيرصنعتي و بخاري هاي مادون قرمز با سوخت گاز طبيعي براي واحدهاي صنعتي و سالنهاي بزرگ با امكان انتقال حرارت موضعي است. در ادامه هر يك به تفصيل تشريح مي گردد :‌

پنل هاي حرارتي و سيستم گرمايش كفي

شايد واژه پنل هاي حرارتي از گرمايش كفي آشناتر به نظر برسد. به طور خلاصه در پنل هاي حرارتي غالب انتقال حرارت از طريق تباش به محيط صورت مي گيرد. پنل هاي حرارتي در جنس ها و با اشكال متفاوت ساخته مي شوند كه عمدتا از داخل آنها آب گرم عبور مي كند. پنل هاي حرارتي در سقف، كف و يا در ديوارهاي ساختمان نصب مي گردند و بالاي 50 درصد حرارت به صورت تابشي از آنها به هواي داخل ساختمان انتقال مي يابد. چنانچه پنل هاي حرارتي در كف ساختمان نصب شوند، اصطلاحاً سيستم گرمايش كفي ناميده مي شوند. با توجه به امكان بكارگيري سيستم گرمايش كفي درايارن در ادامه به بررسي سيستم گرمايش كفي پرداخته شده است. دليل اين امر را بايد در مزاياي اين سيستم جستجو كرد. سيستم گرمايش كفي تنها باعث صرفه جويي در مصرف انرژي نمي شود، بلكه مزاياي ديگري نيز دارد كه در ادامه بررسي شده اند.

گرمايش كفي عمدتا به يكي از صورتهاي زير مي باشد :

1- سيستم گرمايش از كف با هواي گرم

2- سيستم گرمايش از كف با جريان الكتريسيته

3- سيستم گرمايش از كف با آب گرم

به دليل اينكه هوا نمي تواند گرماي زيادي را در خود نگاه دارد، روش هواي گرم در منازل مسكوني چندان مقرون به صرفه نيست. روش الكتريكي نيز فقط زماني مقرون به صرفه است كه قيمت انرژي الكتريكي كم باشد. در مقايسه با دو روش ذكر شده، سيستم گرمايش با آب گرم (هيدروليك) مقرون به صرفه و خوشايندتر مي باشد و به اين علت است كه سالهاي متمادي در سراسر دنيا مورد استفاده قرار گرفته است. در ادامه بحث هر جا به گرمايش كفي اشاره مي شود، منظور همان سيستم هيدروليك مي باشد.

جايگاه سيستم گرمايش كفي در جهان :

بر خلاف آنچه كه ممكن است تصور شود، بزرگترين بازار گرمايش كفي جهان متعلق به كشور كره است. دليل اصلي اين امر روش گرمايش سنتي كره اي ها است. اين روش موسوم به ONDOL به معناي سنگ گرم، از 500 سال قبل از ميلاد در اين كشور استفاده مي شد و در آن حرارت توليد شده به سنگ هاي كف اتاق ها منتقل و حرارت سنگ ها فضاي اتاق را گرم كرد. با گذشت سالها اين روش گرمايش سنتي به سيستم گرمايش كفي، كه كره اي ها آن را كف لوله مي نامند، تبديل شده است، امروزه 95 درصد خانه هاي كره به گرمايش كفي مجهز هستند.

قديمي ترين سيستم گرمياش كفي، متعلق به سال 1200 قبل از ميلاد مي باشد كه در قصري در آناتولي كشف گرديده است. بعدها اين سيستم در المپيا (800 سال قبل از ميلاد ) به كار گرفته شد و رومي ها از 80 سالقبل از ميلاد اين سيستم را به دليل راحتي و آسايش آن به عوان يك سيستم مدرن استفاده مي كردند. در اين سيستم ها گرما از طريق گازهاي گرم حاصل از احتراق در كانال هايي كه در زير كف حفر شده اند، به كف فضاها انتقال پيدا مي كرد.

به مروز زمان استفاده از اين سيستم جهت گرمايشي ساختمانها به فراموشي سپرده شد، تا اينكه با عرضه تكنولوژي هاي جديد، مجددا به صورت جدي در دهه هاي آخر قرن بيستم مطرح گرديد با اين تفاوت كه اين بار تامين گرمايش، از طريق آب گرم يا المنت هاي برقي مورد توجه قرار گرفت. هم اكنون سيستم گرمايش كفي در نيمي از خانه هاي جديد اروپا استفاده مي شود.

بعد از كره، آلمان بيشتر ميزان استفاده را از سيستم گرمايش كفي دارد و رتبه سوم متعلق به ژاپن است كه براي محيط هاي مسكوني سيستم نويني را ابداع كردند. ژاپني ها روش متداول اروپا را بيشتر در محيط هاي عمومي مانند بيمارستانها، ورزشگاه ها و مدارس به كار مي برند.

استفاده از روش هاي گرمايش كفي در ايران قدمت چنداني ندارد. چند دهه قبل استفاده از لوله هاي آب گرم مصرفي در كف حمام ها براي گرمايش مروداس قرار گرفت، ولي به دليل پوسيدگي لوله ها، گسترش نيافت. در اواسط دهه گذشته چند مورد گرمايش كفي انجام شد، اما اجراي علمي اين سيستم با كسب دانش روز و تامين اقلام لازم مطابق با استانداردهاي بين المللي در كمتر از ده سال اخير آغاز شده است.

موارد كاربرد سيستم گرمايش كفي:

سيستم گرمايش كفي در موارد مختلفي كاربرد داد كه در ادامه به چندين نمونه از آنها اشاره مي گردد :

از سيستم گرمايش كفي براي گرمايش منازل مسكوني اماكن تجاري، استخرها و سالن هاي بزرگ مي توان استفاده كرد. همچنين مي توان از اين سيستم براي ذوب كردن يخ و برف پياده روها، لنگرگاههاي بارگيري، جاده ها، ورودي ساختمانها و بيمارستانها، باند فرود هواپيما و زمينهاي ورزشي (زمين فوتبال و ...)، كه در تمامي اين مكان ها دسترسي آسان و سريع به محل الزامي است، استفاده كرد. با استفاده از اين روش هزينه هاي برف رويي و نمك پاشي از بين مي رود و همچنين ساختار ساختمان با محل مورد نظر نيز حفظ مي شود

کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است

تاسيسات مخازن آب

 

جهت عملكرد مطلوب در زمان بهره برداري رعايت نكات زير در طراحي تاسيسات مخازن ضروري است .

 

1-     لوله هاي ورودي : موقعيت لوله هاي ورودي آب به مخزن وتعداد آنها باتوجه به عدم ايجاد حجم راكد در مخزن تعيين مي شود . براي اين  منظور لوله هاي ورودي وخروجي بايد در دوقسمت مقابل ودورترين فاصله نسبت  به هم قرار گيرند . معمولا ورود آب از بالا وخروج آن از كف انجام مي شود درمخازن بزرگ با اعمال تدابيري درساختمان مخزن مانند ساخت ديوارهاي جداكننده مي توان از ايجاد حجم هاي راكد جلوگيري كرد. هرلوله ورودي به مخزن بايد قبل از ورود مجهز به شير قطع و وصل باشد وآن شير دريك حوضچه مستقل قرارگيرد . در انتهاي خروجي هرلوله ورودي يك عدد شير شناور نصب مي شود تاجريان آب ورودي را در ارتفاع معيني قطع كند.

2-     لوله خروجي : اين لوله در سمت روبروي لوله ورودي ودورترين فاصله نسبت به آن قرار گيرد. وضعيت لوله خروجي بايد به گونه اي باشد كه تخليه حجم مفيد مخزن را ميسر سازد . براي جلوگيري از مكش هوا به داخل لوله خروجي ، حداقل ارتفاع سطح آب از محور لوله خروجي نبايد كمتر از دوبرابر قطرلوله خروجي باشد .هرلوله خروجي بعد از مخزن بايد مجهز به يك شير قطع ووصل باشد وآن شير در يك حوضچه مستقل قرار گيرد. به منظور جلوگيري از ورود رسوبات به داخل شبكه ، دهانه لوله خروجي بايد به گونه اي قرار گيرد كه فاصله لوله از كف مخزن كمتر از 15 سانتي متر نباشد .

3-     تجهيزات شستشوي مخزن : براي تخليه كامل آب مخزن وشتسشوي آن ، مخزن بايد مجهز به لوله تخليه باشد . دهانه لوله تخليه درحوضچه تخيله قرار مي گيرد. كف مخزن با شيبي درحدود 01/. الي 002/0 به طرف حوضچه تخليه شيب بندي مي شود.

 

هرلوله تخليه بايد دربيرون مخزن مجهز به شير قطع ووصل باشد كه شير معمولا در حوضچه شير لوله خروجي قرار گيرد.

4-     تجهيز سرريز : سرريز براي كنترل حداكثر سطح آب درمواقع اضطراري به كار مي رود وبايد به گونه اي نصب مي شود كه فاصله بين حداكثر سطح  تا زير سقف كمتر از 30سانتي متر نباشد. قطر لوله سرريز متناسب باجريان ورودي آب ومعمولا معادل لوله هاي ورودي ويا بيشتر از آنها درنظر گرفته مي شود تا احتمال غرقاب شدن مخزن بوجود نيايد لوله سرريز نبايد مستقيما به شبكه جمع آوري فاضلاب يا شبكه جمع آوري روانابها وصل مي شود تا از بروز احتمالي جريانهاي برگشتي محفوظ بماند.ذ در انتهاي لوله سرريز بايد يك توري نصب شود تا از ورود اجسام وجانداران مزاحم به داخل مخزن جلوگيري به عمل آيد .

5-     شيرآلات :در تاسيسات مخازن نصب چند شير ضروري است كه عبارتند از : شير قطع ووصل پروانه اي روي هرلوله ورودي قبل از ورود به مخزن شير قطع ووصل پروانه اي بيرون از مخزن ، شير شناور وروي دهانه لوله ورودي مخزن (تاقطر 300 ميليمتر ) بنابرضرورت ؛درهر طرح آبرساني ممكن است تعدادي شير آلات اضافي براي مقاصد مختلف نصب شوند كه عبارتند از : شير سوزني كه روي لوله هاي ورودي باقطر بزرگ به منظور كنترل خودكار جريان آب ورودي به جاي شير شناور ، شير ارتفاعي روي لوله هاي ورودي دركنار شيرهاي قطع و وصل  به جاي شير شناور لوله كنار گذر از لوله هاي ورودي به لوله خروجي مجهز به شير قطع ووصل پروانه اي .

6-     هواكش: براي تهويه داخل مخازن نصب تعدادي هواكش روي سقف هرمخزن ضروري است . شكل هواكش بايد به گونه اي باشد كه از ورود باران ، آلودگي ها وحشرات به داخل مخروطي جلوگيري شود. بدين منظور شكل هواكش مي تواند به صورت لوله با كلاهك مخروطي يا به صورت لوله سربرگردانده مجهز به توري باشد ارتفاع لوله هواكش از روي سطح بيروني سقف مخزن بايد به اندازه اي باشد كه در مواقع بارش برف، انتهاي دهانه هواكش دربرف مدفون نشود.

7-     تجهيزات :نشان دهنده سطح آب : جهت اطلاع از وضعيت سطح آب درون مخزن ، هر قست مخزن بايد مجهز به نشان دهنده سطح آب باشد. اين نشان دهنده ها مي توانند به صورت مكانيكي باشناور ومدرج يا الكترونيكي باشند.

 

 

 

/**/

محاسبه کولر آبی مناسب هر مکان و توصیه های فنی

 

کولر آبی در مناطق گرمسیری خصوصاً شرجی کاربردی نداره، اما در بعضی از نقاط کشور به دلیل خشکی هوا از کولرگازی هم بهتر جواب میده. حالا نمیدونم این مطلب به درد کسی میخوره یا نه، اما به هر حال گذاشتمش تا هر کس الآن قصد انتخاب کولر آبی برای منزل یا محل کارش داره به صورت کاملاً مهندسی حساب کنه که چه کولری برای اونجا مناسبه. اگر هم دارید از کولر استفاده می کنید می تونید از این توصیه ها برای عمر بیشتر کولر و همچنین بیشتر شدن راندمان کاری اون بهره ببرید

کولرها را بر اساس ظرفیتش می شناسند : 500- 2000- 3000- 3500- 4000- 4500- 5000 – 6500-7000 و 12000 ظرفیت کولر: حجم هوایی است که کولر با پروانه اش از بیرون مکش کرده و به داخل ساختمان می فرستد (در یک دقیقه) و بر حسب فوت مکعب بر دقیقه (CFM) بیان می شود.

محاسبه کولر برای محیط مورد نظر:

خیلی راحت است و اصلاً نمیتوان نام آن را محاسبه کردن گذاشت. بر اساس طبقه محیط مورد نظر و با داشتن حجم اتاق با ضرایب زیر میتوانید کولر مناسب را مشخص کنید.

برای طبقه اول هر متر مکعب از فضای اتاق 12 فوت و برای فضای هال 10 فوت مکعب در دقیقه لازم است.

برای طبقه میانی هر متر مکعب از فضای اتاق 14 فوت و برای فضای هال 10 فوت مکعب در دقیقه لازم است.

برای طبقه آخر هر متر مکعب از فضای اتاق 17 فوت و برای فضای هال 12 فوت مکعب در دقیقه لازم است.

به عنوان مثال:

ساختمان طبقه دوم با یک اتاق 9 مترمربعی و هال 24 مترمربعی و ارتفاع 3 متر بدون فضای اضافه دیگر.

حجم اتاق 27 متر مکعب * 17 = 459 فوت مکعب بر دقیقه

حجم اتاق 72 متر مکعب * 17 = 1224 فوت مکعب بر دقیقه

جمع ظرفیت مورد نیاز= 1683 فوت مکعب بر دقیقه

از مقادیر استاندارد بالا نزدیک ترین ظرفیت به 1683 انتخاب می شود:

کولر انتخابی CFM: 2000

توصیه های فنی:

کولر آبی را همیشه بر روی دور تند روشن و خاموش کنید.

 

·         تسمه ها را بازبینی کنید که زیاد سفت نباشد، و اگر هم شل باشد بازده کولر کم می شود. (فوت کوزه گری: تسمه در حال وصل، بدون کش آمدن باید بتواند یک سانتی متر از هر دو طرف به هم نزدیک شود(

·          کولر را در محیط های بسته یا در مجاورت نور آفتاب نصب نکنید.

·         هر چند مدت، بلبرنگ ها را چک کنید تا راحت بچرخد و آن را روغن کاری کنید. هنگام وصل بودن تسمه، باید پره ها به راحتی بچرخند.

·         چک کنید پولی های موتور و پره ها دقیقا در یک صفحه واقع باشند. اگر تسمه زود پاره شود یا کناره های آن خوردگی باشد به معنای عدم تنظیم صحیح پولی هاست.

·         از عدم امکان ورود آب به واتر پمپ مطمئن شوید.

·         در صورت صدای زیاد موتور یا عدم چرخش پره ها، امکان مانع شدن چیزی برای چرخش وجود دارد؛ به سرعت موتور را خاموش کنید و عامل بازدارنده را رفع کنید.

کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است

/**/

آب موجود در چرخه بعد از دریافت گرما در دیگ منبسط شده و حجمش افزایش می‌یابد. جهت جلوگیری ازخروج این حجم اضافی از چرخه، منبعی تعبیه می‌شود که به آن منبع انبساط می‌گویند. با افزایش حجم آب موجود در چرخه (که شامل مجموع آب موجود در دیگ، لوله‌ها و رادیاتور‌ها می‌شود)، فشار موجود در منبع انبساط نیز افزایش می‌یابد و به عددی بین3-10 bar (بسته به ارتفاع بنا و نوع دیگ) می‌رسد که بنا به اصل ظروف مرتبطه، این فشار به تمام آب موجود در چرخه تاسیسات اعمال می‌شود و باعث بالارفتن آب از لوله‌های تاسیسات می‌گردد. به عبارتی دیگر، منبع انبساط با جمع آوری و ذخیره حجم اضافی ناشی از انبساط حجمی آب، که بر اثر گرما بوجود آمده است، از طریق مکانیزم‌های مختلفی هد فشاری لازم برای بالا رفتن آب در لوله‌های تاسیسات را فراهم کند.

نکته مهم دیگر درباره منبع انبساط این است که چون این منبع در ارتباط مستقیم با دیگ می‌باشد، دمای آب موجود در آن در حین عملکرد پایای چرخه، در حد دمای معادل با آب خروجی از دیگ است و چون منبع انبساط در هوای آزاد نصب می‌گردد، می‌تواند انتقال حرارت بالایی با هوای سرد محیط داشته باشد که این مبادله گرما بیش از مبادله گرمای چند رادیاتور داخل ساختمان می‌باشد و بار حرارتی اضافی قابل توجهی را به دیگ تحمیل می‌کند. لذا عایق‌کاری مناسب منبع انبساط می‌تواند تا حد قابل توجهی،در هزینه جاری تامین انرژی مشعل و دیگ صرفه جویی کند که برای این عایق‌کاری با توجه به جنس منبع که از گالوانیزه، آلومینیوم یا استیل باشد، ضخامتی بین 2 الی 5 سانتی‌متر پیشنهاد می‌شود.

منبع انبساط را با توجه به مکانیزم‌های افزایش فشار موجود در آن می‌توان به انواع زیر تقسیم کرد:

1- منع انبساط باز(Open Expansion Tank)

این دسته از منابع انبساط در ارتفاعی بالاتر از دیگ قرارمی‌گیرند و حجم اضافی ناشی از انبساط، برای ورود به منابع از لوله رابط بین دیگ و منبع بالا رفته و فشاری معادل ارتفاع ستون آب بالارفته را به کل سیستم اعمال می‌کند.

محدوده عملکرد این منابع تا حدود 3 bar  می‌باشد که این فشار با توجه به اختلاف ارتفاع بین دیگ و منبع انبساط قابل محاسبه و تنظیم است. اما به دلیل این که ارتفاع ستون آب بالا آمده از منبع انبساط، هد فشاری لازم برای بالارفتن آب گرم در لوله‌های تاسیسات را تامین می‌کند، منبع انبساط باز را باید همواره در ارتفاعی بالا‌تر از بالاترین مبادله‌گر گرما نصب کرد که مطابق استاندارد‌های موجود، اختلاف ارتفاع بین منبع و آخرین مبادله‌گر باید بیش ار 2 متر باشد.

منبع انبساط باز از طریق لوله ارتباطی که با دیگ دارد و توسط شناور موجود در آن، مقدار آب موجود در چرخه را نیز کنترل می‌کند، بدین ترتیب که در صورت بروز هرگونه نشتی(Leakage) در چرخه تاسیسات، حجم یا همان ارتفاع سطح آزاد آب موجود در منبع انبساط افت می‌کند. بر اثر این افت، شناور پلاستیکی منبع انبساط که از هوا پر شده‌است پایین آمده تا به اندازه آب خروجی از چرخه، آب شهری به سیستم اضافه گردد. با افزایش مجدد سطح آب، شناور بالا رفته و به وضعیت اولیه خود بازمی‌گردد و ورود آب شهری به منبع قطع می‌گردد. بدین ترتیب مقدار آب چرخه ثابت می‌ماند.

حجم مورد نیاز برای منبع انبساط باز به صورت تئوری از طریق زیر قابل محاسبه است:

              

که در آن:

: حجم منبع انبساط

: حجم آب موجود در چرخه (شامل کل آب موجود در دیگ، لوله‌ها و رادیاتور‌ها)

: حجم مخصوص آب در بیشترین دمای چرخه

: حجم مخصوص آب در کمترین دمای چرخه

و K، ضریب تصحیحی می‌باشد که معمولا برابر 2 در نظر گرفته می‌شود.

برای محاسبه حجم آب موجود در چرخه، فرآیند محاسباتی نسبتا پیچیده‌ای را باید انجام داد. به همین دلیل روش تقریبی ساده‌تری با توجه به ظرفیت حرارتی دیگ در زیر ارائه می‌گردد.

که در آن، Q مقدار بار حرارتی با واحد  و V مقدار حجم منبع انبساط با واحد Liter می‌باشد.

2- منبع انبساط بسته (Closed Expansion Tank)

منبع انبساط باز با وجود سادگی روش طراحی و ساخت، دارای معایبی است که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

·        انتقال حرارت زیاد با هوای سرد محیط

·        حجم لوله‌کشی نسبتا بالا (بیش از ارتفاع ساختمان) جهت کارگذاری منبع

·        عدم جوابگویی برای فشار های بیش از 3 bar در ساختمان های کوتاه(همانطور که می دانیم هر 10 متر بالا رفتن آب تقریبا برابر با 1 bar فشار اضافی می باشد، یک ساختمان 3 طبقه حدود 10 متر ارتفاع دارد و بیش از 3 bar فشار بر روی تاسیسات نمی توان از طریق ارتفاع اعمال کرد.)

·        بروز خوردگی در حضور اکسیژن هوا و آب

برای رفع معایب فوق، از منبع انبساط بسته استفاده می‌کنند. در داخل منبع انبساط بسته، مخزنی پر از گازی تحت فشار و نیز قسمتی برای ورود آب وجود دارد که از طریق برقراری تعادل فشاری بین گاز تحت فشار و آب، مقدار فشار آب تعیین می‌شود. بدین ترتیب منبع انبساط بسته نیازی به نصب در ارتفاعی بالاتر از دیگ را ندارد و می توان آن را در موتورخانه و در نزدیکی دیگ (بر روی خروجی انبساط روی دیگ) تعبیه کرد.

منابع انبساط بسته را با توجه به مکانیزم عملکردی، نوع گاز و نوع مخزن حجم متغیر، به انواع زیر تقسیم می‌شوند:

2-1- منبع انبساط بسته قابل تنظیم (Adjustable Expansion Tank)

در این مدل از منابع انبساط، با کاهش و یا افزایش دما ی سیستم، آب منبسط یا منقبض شده، هوا به منبع تزریق یا از آن خارج می‌شود. بدین ترتیب که در ابتدا شیر الکترونیکی (Solenoid valve) خروجی هوا بسته و کمپرسور خاموش می‌باشد. در این حالت مقدار کمی آب در دمای پایین در منبع موجود است. بعد از گرم شدن آب، حجم آن افزایش می‌یابد و هوای درون منبع از طریق شیر خارج می‌شود. زمانی‌که مقدار آب درون منبع به بیشترین حجم مجاز خود رسید، شیر خروج هوا بسته می‌شود و فشار ثابت می‌گردد و در این حالت، در صورت کاهش دما که باعث کاهش حجم آب می‌گردد، هوا از طریق کمپرسور به منبع تزریق می‌گردد تا فشار هوای درون منبع ثابت بماند.

2-2- منبع انبساط بسته دیافراگمی(Diaphragm Expansion Tank)

در این مدل از منبع انبساط، برای جبران کاهش و یا افزایش آب منبسط شده، به منبع آب تزریق شده و یا از آن خارج می‌گردد. در حقیقت این منبع از یک بخش حاوی هوا یا نیتروژن و یک بخش خالی تشکیل شده‌ که بوسیله یک دیافراگم پلاستیکی انعطاف‌پذیر از هم جدا شده‌اند. بخش گازی حاوی مقدار معینی از هوا و یا نیتروژن است که در متراکم‌ترین حالت بیشترین فشار اعمال شده به چرخه را تحمل می‌نماید. بخش خالی منبع نیز توسط آب منبسط شده پر می‌شود. این آب منبسط شده، دیافراگم حائل بین دوبخش را آنقدر به سمت بخش گازی جابجا می‌کند که بخش گازی به فشرده ترین حالت خود برسد که در این صورت فشار عملیاتی مورد نیاز چرخه تامین می‌گردد.

در این مدل از منابع انبساط بسته، تزریق و تنظیم هوا یا نیتروژن از تریق یک شیر Schrader استفاده می کنند که نحوه عملکرد آن به شکل زیر می‌باشد.

در منبع انبساط بسته یک کنترل کننده ارتفاع (Level Controller) آب موجود در منبع را کنترل می‌شود و در صورت کاهش سطح آب موجود در منبع انبساط، آب شهری توسط یک پمپ و با فشاری بیش از فشار داخل منبع، به منبع تزریق می‌شود.

محاسبات منبع انبساط بسته

اين منبع در سيستم هاي گرمايشي با دماي بيش از جوشش آب در جو و نيز به مواردي كه بعلت محدوديت ارتفاع موتورخانه يا هر دليل ديگري  نتوانيم از منبع انبساط باز استفاده كنيم ، بكار مي رود . اين منبع كه در هر جاي ساختمان مي تواند قرار گيرد با هواي آزاد ارتباط ندارد  و فشار سيستم توسط بالشتك هوا ، بخار و يا يك گاز بي اثر مانند ازت كه نيمي از حجم منبع را اشغال كرده تأمين مي گردد . حداقل فشار در منبع انبساط بايد به اندازه اي باشد كه موقع سرد بودن سيستم بالاترين رادياتور از آب پر باشد ضمنأ لازم است در تمام نقاط مرتفع سيستم شيرهاي هواگيري نصب شود .

دریافت کامل مقاله   Download